ادامه مطلب
از طبس تا امروز، نشانهها خاموش نمیشوند
سفیدی ماسکها همهجا را پر کرده بود و بوی الکل، جای عطر همیشگی حرم را گرفته بود. کرونا حتی در تار و پود حرم هم رخنه کرده بود؛ اما گنبد طلاییِ ضامن آهو مثل همیشه، در گرگومیش غروب برق میزد و اشک را مهمان گوشهی چشمان زائران میکرد. حسین توی کالسکه، یکوری کج شده و چشمهایش را بسته بود و بقیهی بچهها از خستگیِ چند ساعت زیارت تلوتلو میخوردند؛ …
