در میانهی طوفان، صخرهها استوارتر از همیشه ایستادهاند
«زمانه، همواره با آزمونهای سخت، جوهرهی جانها را میآزماید؛ تا مشخص شود کدام روح در برابر طوفانها نه خم میشود و نه میلرزد. امروز، در روزی که محاصرهی دریایی همچون سایهای سنگین بر پهنهی آبها چیره گشته، و یادِ یاران جانفشانی چون خانم حداد و رهبر عزیزمان، در عمق قلب ما رنجی شیرین و سنگین بر جای گذاشته است، باید بدانیم که غیبتِ کالبدها، هرگز به معنای غیبتِ معنا نیست. این دوران، فرصتی است تا قدرتِ نهفته در ارادهی مردمی که بر اصول خود استوارند، خود را از میان آزمونها بازنمایی کند.
دشمن با توهمِ محاصره، گمان برده که میتواند با تنگ کردن حلقهی فشار، راهِ حاکمیت ما را مسدود سازد. اما او از حقیقتِ تنگهی هرمز بیخبر است؛ او نمیداند که هرمز، تنها یک گذرگاه نیست، بلکه تجلیِ ارادهای است که از فولاد و ایمان ساخته شده است. با وجود تمامی فشارها، این تنگه همچنان سدّی است بر روی دشمن و خشمِ دریای ما، هر توطئهای را در نطفه خفه میکند. دشمن تلاش کرد تا بر ما چیره شود، اما نتوانست از مرزهای ارادهی ما فراتر رود؛ چرا که وقتی ایمان مهارِ کشتیِ سرنوشت را در دست دارد، محاصره تنها یک چالش است که صیقلدهندهی قدرت ماست، نه عاملی برای شکست. ما در قلب طوفان، ایستادهایم و بر حاکمیت خویش استواریم.
ایمان ما، حقیقتی فراتر از مرزهای جغرافیایی و فراتر از حضور فیزیکی رهبران است. شاید در ظاهر، موجهای محاصره بر سطح آبها طوفانی برپا کرده باشند، اما حقیقتِ میدان، شکوهِ ایستادگی ماست. دشمن با تمام ابزارها و تکنولوژیهای خود، در برابر صلابتِ بیرحمانهی تنگهی هرمز مغلوب گشته است. با وجود نبودن رهبر معظم عزیزمان در این لحظات حساس، روحِ مبارزه، نگاهِ استراتژیک و هدایتِ ایشان در تار و پودِ هر موج و در خونِ هر مقاوم، جاری و مستمر است. محاصرهی دریایی، تنها تلاشی است برای کاشتن بذر ترس در دلها، اما واقعیتِ عریان این است که تنگهی هرمز، همچنان سدی است استوار و نفوذناپذیر. پیروزی، نه در حضور یا غیبتِ کالبدی، بلکه در ریشههای عمیقِ استقامتی است که ما در خاک و آب خود جای دادهایم.»
ملیسا مبارکی
پایه هشتم